C-junioren verliezen prestigeduel in de derby tegen de C2

Op zaterdag 24 april stond onder een stralende blauwe lucht de enige derby op het programma, de C2 met enkele reuzenkinderen in de gelederen was de tegenstander op sportpark Baersande. Deze ploeg is van alle tegenstanders het meest bekend, ondanks dat we hier nog niet of nooit tegen gespeeld hebben. Enkelen dachten dat we om de 3e plaats speelden, snel uit de waan gehaald en verteld dat de C2 hoger op de ranglijst staan en dat dit ook niet voor niets is. Wij speelden thuis dus in het vertrouwde wit rood en de tegenstander in het blauw/zwart. De trainersstaf was voor de gelegenheid versterkt door Michel, het team, met enkele hardnekkige transferperikelen, was ook compleet ondanks dat Robbin H nog in het gips zit wilde hij deze wedstrijd niet missen. In de kleedkamer bleek waar meer eens dat het teamgevoel en belang bij enkelen er niet toe doet als ze de opstelling te horen krijgen en niet op hun favoriete plaats mogen spelen, als ze dan vervolgens ook beneden hun kunnen op die plaats functioneren heb je niets in te brengen. We begonnen met de volgende opstelling; Jelle onder de lat, Jesse, William / Niek en Tom verdedigend. Het middenveld met Rik, Robbin de P en Rutger en voorin Jouri, Thijs en Kyrean. Op de bank Kim, Joshua en Robin H daarvoor vooral sturend Boma en Michel. Op het bankje ernaast een schare supporters die naar gelang de wedstrijd vorderde steeds groter werd, wat een prachtige sfeer opleverde. We wisten op voorhand dat het een fysiek duel zou worden en daarom hadden we voorin gekozen voor stevige mannen. De KNVB had voor deze wedstrijd zelfs een scheidsrechter aangesteld.

Het begin was voor de tegenstander waarbij de snelle spits constant door het midden gevaarlijk kon worden, gelukkig had deze “blinde loper” geen oog voor de medespeler en de goal van Jelle anders hadden we binnen een mum van tijd op achterstand gestaan, overigens terecht want we bakten er niet veel van. Na toch een goede aanval over de linkerflank werd Jouri onjuist gestopt door de back wat ons een vrij trap opleverde net buiten de 16. Zoals altijd neemt Rik hier de verantwoording en krulde de bal prima in de verre bovenhoek van het vijandelijke doel achter Auke. De op dat moment onterechte voorsprong stond op het bord. Na een aantal warrige beslissingen van de scheidsrechter die op eigen initiatief voor buitenspel begon te fluiten tegen ons waar nog minstens 2 tegenstanders in de doelmond stonden kregen we geen grip op de tegenstander. Na een uitval en een schot van Maarten, kon de tegenstander via Tom in buitenspel positie de gelijkmaker onhoudbaar voor Jelle binnen schieten. Het terechte vlagsignaal werd door de betweterige scheids genegeerd (een cadeautje dus). We waren erg onder de indruk bleek, want na slecht ingrijpen en daardoor ook de foute onderschepping kreeg de tegenstander een vrije trap net buiten het 16-meter gebied. Jelle twijfelde wat te doen en muur of niet en nadat hij besloot dat er toch een moest komen kwam deze niet op de juiste plaats te staan. De verre voorzet bij de 2e paal werd nota bene door de kleinste speler van de tegenstander vrij ongehinderd binnengekopt. Dit was tevens de ruststand met toch een klein veldoverwicht voor de onzen. We hadden de bal meer in ons bezit (niet meer gewicht). Na de rust hadden wij het betere van het spel maar konden we gaan opening forceren wegens toch een gebrek aan fysiek en spelinzicht. De tegenstander werd niet meer echt op de proef gesteld ondanks dat we wel probeerden. De ruststand bleek dus ook de eindstand, na afloop werd de C2 nog gehuldigd met een bokaal om zo de beste Breskens ploeg uit de competitie te eren.

Op zaterdag 27 maart met de ploeg naar de aloude bekende tegenstander Biervliet getogen, we bewaren hier warme herinneringen aan aangezien we afgelopen jaar hier kampioen zijn geworden met de D2. Op bijna volle oorlogssterkte (Niek was er niet bij) vertrokken we naar de gemeente Terneuzen. Boma besloot de volgende 11 het veld in te sturen. Jelle vertrouwd in de goal, laatste man Tom en centraal daarvoor Robin H. Op rechts Jesse en op links Joshua, Het middenveld met Rik en Robbin de P en op de flanken Kyrean en Jouri, voorin Thijs en Kim. Het gezellige bankje werd warm gehouden door William en Rutger.

Vanaf het begin was duidelijk dat wij de betere ploeg waren en de rushes van Thijs zorgden steeds voor gevaar tegen een erg zwakke verdediging. Ook de door de technische staf zo verguisde trucjes van Robbin de P slaagden meerdere malen tegen de relatief zwakke tegenstander. Tegen deze tegenstanders krijg je al snel het gevoel dat je goed kunt voetballen, wat dus ook werd aangenomen. Gevaar is dat je gaat overdrijven waardoor het toch niet allemaal goed is. Lukt het dan niet om te scoren en er wordt onnodig balverlies geleden, voorin of op het middenveld dan krijgt de verdediging steevast en onterecht de zwarte piet toegeschoven. Als je dan zelf als middenvelder je verdedigende taken verzuimd kan een ploeg als Biervliet zelfs gevaarlijk worden! Na een aantal scherpe uitvallen, goed storen voorin en mooi combinatievoetbal kon Robbin de P de verdiende voorsprong knap en droog binnenknallen. Vanaf dat moment liepen er een aantal in hoger sferen en werd de verkeerde trukendoos opengetrokken. Voorin bleef Jouri voor iedere bal gaan, echter hij vergat dat er ook verdedigd moest worden en was de tegenvallende Kyrean vervangen door Rutger op het middenveld. De aanvoer begrijpt nog steeds niet dat de Kim de bal in haar voeten moet krijgen om zo iedere keer een goed vervolg aan de aanval te kunnen geven. Ook Thijs blonk weer uit om de gaten niet op te zoeken maar dicht te lopen of zich onzichtbaar op te stellen. Ook Jesse had wederom weer iets te veel drang naar voren tot wanhoop van zijn medespelers. Joshua en Robin hadden de gevaarlijkste spelers tegenover zich en hadden hiertegen wisselend succes, Joshua bleef het moeilijk hebben. De in opleiding zijnde arbiter, vooraf had ik mijn instructies al ontvangen wat ik wel mocht maar zeker ook niet moest doen, besloot zo’n 5 minuten voor rust een geweldige duikeling ook wel SCHWALBE genoemd te belonen met een strafschop. De tegenstander wist wel raad met dit vroege paasei en kwam tegen alles wat je kunt bedenken op gelijke hoogte. Zo gingen we ook de rust in.

Na de hervatting gingen we met 4 spitsen spelen, geen gekke keuze van een oerverdediger! De aftrap van Biervliet heeft 2 mensen bereikt en daarna waren wij aan de beurt, na een onderschepping van het collectief Jouri, Rik en Robbin kon Thijs binnen 10 seconden de voorsprong binnen schieten. De rest van de wedstrijd bleek een formaliteit en jammer dat de voorsprong niet nog hoger uitviel. Na goed doorzetten van Thijs over rechts speelde hij de bal ver aan de 2e paal waar Kim haar 2e treffer van het seizoen kon laten optekenen, de 1-4 (of de 1-5 volgens de meegereisde supporters) viel dankzij goed doorzetten en attent storen van Kim waardoor Jouri ook zijn doelpuntje kon meepikken. Ook Jesse viel weer eens in positieve zin op dankzij een rush van ruim 60 meter en 3 tegenstanders in de luren leggend langs de zijlijn wekte hij, jammerlijk iets te dicht bij de achterlijn met een fraai schot juist over de kruising van paal en lat af. Deze actie verdiende eigenlijk een beter lot maar het biedt perspectief voor de volgende wedstrijden. Een meegereisde supporter had zo genoten dat hij het team en mascotte Marenne na afloop trakteerde op friet met mayo. Volgend weekend zijn we vrij en daarna op 10 april uit naar Hoek C1.